Kurs OPITO OIM-CE (7025) jest przeznaczony dla personelu, który jest gotowy do formalnej oceny w roli kierownika instalacji morskiej (OIM), zastępcy OIM lub zastępcy OIM w sytuacjach awaryjnych. Ocena ta odbywa się w dedykowanych obiektach Emergency Control Centre (ECC) w FMTC Dordrecht w Holandii. Przemysł naftowy i gazowy kładzie duży nacisk na zapobieganie incydentom, a gdy już do nich dojdzie, na ich skuteczne kontrolowanie w celu zminimalizowania ich skutków. Aby to osiągnąć, konieczne jest utrzymanie wspólnych standardów i zapewnienie, że personel jest stale szkolony, oceniany i ponownie oceniany zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi. Nasze szkolenie wprowadza i wyjaśnia deklaracje kompetencji, szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i dalszą praktykę wymaganą od OIM do kontrolowania sytuacji awaryjnych, a także szczegółowo opisuje, w jaki sposób kompetencje są oceniane i certyfikowane dla tej krytycznej roli.
Zdecydowanie zalecamy ukończenie kursu przygotowawczego OIM CE przed przystąpieniem do tej oceny, aby zapewnić jak najbardziej kompleksową certyfikację. Więcej informacji na temat treści i celów kursu przygotowawczego można znaleźć na stronie OIM CE Preparation.
Aby wziąć udział w ocenie OPITO OIM-CE (7025), kandydaci muszą przedstawić pisemne dowody swoich kwalifikacji do pełnienia funkcji OIM i wykazać się doświadczeniem w kierowaniu gotowością na wypadek awarii na morskiej instalacji wydobywczej. Proces ten powinien obejmować wybór firmy, szkolenie, ocenę w miejscu pracy i procedury oceny, profil kompetencji oraz zapis wcześniejszych doświadczeń, w szczególności w zarządzaniu rzeczywistymi incydentami lub sytuacjami awaryjnymi. Wszyscy uczestnicy są zobowiązani do wypełnienia formularza badań lekarskich ze względu na wymagający fizycznie i potencjalnie stresujący charakter działań związanych z oceną. Ocena obejmuje co najmniej trzy scenariusze awaryjne, z maksymalnie czterema próbami pomyślnego ukończenia. Po zdaniu egzaminu uczestnicy otrzymują certyfikat OPITO OIM-CE (OPITO Product 7025), który nie ma formalnej daty wygaśnięcia, chociaż ponowna ocena jest zalecana co najmniej raz na trzy lata, aby nadążyć za zmianami technologicznymi i proceduralnymi.